Wanneer men over mooie kalligrafie spreekt, denkt men vaak aan de vorm van de letter of aan de kwaliteit van de lijn. Maar expressie ontstaat ook in de ruimte rond het teken: in de pauzes, afstanden, marges en het stille veld van de pagina.
Ruimte laat de letter ademen. Zij schept ritme, balans, rust of spanning. Wanneer letters te dicht op elkaar staan, wordt de compositie zwaar. Wanneer zij te ver uit elkaar staan, gaat eenheid verloren. In kalligrafie is leegte niet zomaar achtergrond, maar een actieve compositorische kracht.
Een mooie lijn heeft mooie stilte om zich heen nodig. Wanneer het oog lucht voelt, wordt het werk helderder, dieper en overtuigender.
