Kalligrafie begint vaak met imitatie. We zien mooie werken en proberen die te herhalen. Dat is natuurlijk. Maar als men daar blijft steken, ontstaat echte stijl nooit. Persoonlijke stijl begint wanneer men de lijn van binnenuit begint te voelen en niet alleen de buitenvorm kopieert.
Imitatie kan techniek leren, maar zij schept geen visie. De hand kan een vorm netjes herhalen en toch blijft het werk zonder karakter. Echte stijl groeit uit eigen tempo, druk, gevoel voor proportie en emotionele relatie tot de vorm.
Kalligrafie wordt kunst wanneer imitatie plaatsmaakt voor ervaring. Dan verschijnt de handgeschreven stem die niemand anders volledig kan herhalen.
